Congee Pedalee

over fietsen, reizen en bijzondere ontmoetingen

12 mei 2021

De dag begint met een snikhete tent. Een moment om te koesteren! We blijven nog een dagje op camping Villa Bockhoven. Het is hier goed. Ze hebben hier een sauna bij de douches. Eentje voor de mannen en eentje voor de vrouwen, die aanstaan van 19u tot 21u. Het is ook extreem rustig en vlakbij Jönköping beach.

Om 8u sta ik al met mijn grote zak vuile stinkende was aan het waskot. Het waskot gaat pas om 8u30 open. Eerst een koffietje dan maar.

Industriële machines, ik check wel 3 keer of er geen kledingstuk tussen de deur zit en dan … wassen maar!
Zelfs de messen krijgen een grondige schrobbing

Het is een zonnige dag. In de ochtend komt er een koude wind uit het noorden gewaaid, maar dan opeens voelen we de wind draaien en komt er warme lucht aangeblazen. Ongelofelijk, het is op slag 10 graden warmer en heerlijk in de zon. Voor de rest gebeurt er weinig spectaculairs. Er worden voor de verandering plannen gemaakt. Uiteraard wordt de koers gewijzigd en gaat het vanaf morgen richting GRYT!

Bart zijn tekening van Zweden was toch niet gedetailleerd genoeg

We installeren ons in de namiddag zoals de rest van Jönköping op het strand langs het Vättern meer. Het water is echt ijskoud. Maar we plonzen er allemaal in en Nanou doet zelfs een tochtje in hare zwemband.

‘s Avonds weerklinkt er veel ambiance op het strand. Het is een prachtige avond en dat meer, dat is toch echt speciaal, zo uitgestrekt, zover je kan kijken.

10 mei 2021

We slapen uit na onze zware uitgaansavond van gisteren. Voor het eerst sinds ons vertrek is het heet in de tent. Bart en ik kruipen rond 9u uit onze slaapzak en installeren ons aan een picknickbankje voor een paar koffies. De kinderen liggen nog k.o. in de tent. De lucht is opgewarmd, de zon schijnt, onze witte benen en armen zien eindelijk zonlicht.

De ochtend gaat snel voorbij. Bart maakt een tekening van Zweden en we duiden de plaatsen aan waar we naartoe willen. We zijn niet zo’n fantastische planners maar we kunnen best onze route vooraf wat uitdenken. Zweden is groot! De kinderen doen wat schoolwerk tot de zon te hard reflecteert op hun wit papier.

We nemen afscheid van Magnus, bedanken hem nogmaals voor de overnachting en de gastvrijheid en zijn ervandoor. Fietsen in de zon, dat is lang geleden!

Bruinen maar!

Het is een zeer korte etappe, een 25 km naar een strandje aan een meer. We fietsen goed, met de wind in de rug, vooral bergaf. Zweden is trouwens verre van plat, geen kamikaze klimmetjes maar wel stevig glooiend. En veel water!

Het strandje is een mooi plekje maar de wind zit verkeerd en het waait er keihard. Het is ook een erg koude wind. De kinderen willen blijven, Bart en ik twijfelen, wat als de zon weg is, misschien gaat de wind liggen, of misschien wordt het nog kouder, … we verstaan elkaar bijna niet door de wind en beslissen om toch een baaitje verder te proberen.

Het volgende strandje ligt aan de rand van een dorp, er zijn een paar groepjes mensen, kinderen vooral die gillend in het ijskoude meer dippen. We rijden eerst naar een hoekje tegen de bosjes maar het is er veel te zompig. Er zit ook een zwarte slang. Ik denk een zwarte adder.

Black Adder

We zetten onze tent dan toch maar aan de andere kant van het strand, aan een zeer pittoresk stijgertje. De kinderen en Bart springen nog eens in het koude meer. Als het strand leeg is maken we een vuurtje.

het dramagehalte van het boek is steeds op Nanou haar gezicht af te lezen

9 mei 2021

Het is 5 graden in ons paradijs en het drasht. Het voelt bijna vertrouwd aan. Bart fabriceert een shelter om onder te ontbijten. Het is een gedoe om alles droog ingepakt te krijgen. De tent is nat, er zitten naaktslakken op de zakken en op het tentzeil … een topmoment.

Het mondmasker als voorhoofdverwarmer

Om 10u zitten we in onze goretex en in het zadel. Hoewel het hard regent en dit voor de ganse ochtend zo voorspeld wordt laten we de overschoenen in de fietszak. Ontkenning. Het regent niet en het is niet koud en er is geen wind. Wel dus. Veel regen, veel wind, 5 graden. Zoals voorspeld. Na 25 km is het genoeg geweest. Iedereen is nat, heeft koud, gevoelloze tenen en honger. En net op dat moment passeren we een pizzeria! In Zweden is de horeca gewoon open. Het is een zaligheid om in een warme pizzeria te zitten. We zijn de enige klanten. Onze kleren hangen op stoelen en de uitbater blijft elektrische vuurtjes aansleuren om rond ons te zetten. De pizza is lekker en het is gestopt met regenen wanneer we buiten komen.

Ramon droogt zijn gat

We hebben een gigantische after diner dip en knalrode kaken maar de koers gaat verder. Veel bossen, veel rode houten huizen, ontzettend groene pelouses en veel bossen.

De weersvoorspelling is akelig correct. De regen stopt op het voorspelde uur en de zon verschijnt ook op het voorspelde uur. Om 17u is er zon en is het 17 graden. Tijd om een kampeerplek te zoeken. Langs een groot meer slaan we een paar wegjes in. Eentje loopt dood op vakantiehuisjes, eentje worden we weggestuurd. Bij de derde is het prijs. We komen op een prachtige plek aan het meer waar enkele huizen staan en spreken iemand aan. Of we hier ergens misschien onze tent kunnen opzetten voor de nacht. De huisjes hebben een gezamenlijke tuin aan het meer. We kunnen daar gerust de tent zetten. En oh ja. Er staat ook een sauna met zicht op het meer. Als je wil kunnen jullie die afhuren voor vanavond. En hier is nog een fles wijn voor na de sauna. De sauna gaat naar 100 graden, het meer is ijskoud, het wijntje smaakt!

Sauna time
All night long

8 mei 2021

We ontwaken in ons bosbed met fluitende vogeltjes, een wolkje en een zonnetje. Het was fris vannacht. De nachttemperatuur van 5 graden hield geen rekening met de kilte die uit de grond naar boven komt. Het bos is ook een beetje zompig. Morgen toch de liner weer gebruiken – de kinderen noemen het mama haar sok.

Ons gerief ligt overal en moet ook terug de beek overgeslingerd worden. Het duurt even voor alles terug op zijn plek zit en de zakken op de fietsen zitten. Ondertussen verslepen de kinders grote dode takken en doen er karatekicks tegen.

We rijden wat meer landinwaarts vandaag, de hogere temperaturen en de minder dichte bevolking tegemoet. Al is dat in Zweden relatief…

Supermarktstop

Een nieuw land betekent ook een andere supermarkt. In Zweden bestaat onze lunch uit polarbröd, een plat wrap-achtig brood dat de kinderen zeer lekker vinden. Het smaakt naar niets maar je kan het goed in de fietszak proppen.

We eten kaas met gerookt rendier uit een tube. Zeer lekker, Ramon vindt het naar oma’s macaroni smaken

Jummie!

En brunost of course, een soort bruine geitenkaas uit Noorwegen dat caramellig smaakt. Bart en ik zijn daar nogal zot van.

De rit gaat vlot. Het gaat vooral door naaldbossen, een meer van 18 km lang, naaldbossen en af en toe een schoon bospaadje.

We pauzeren met een bijtank koffie onderweg, de kinderen eten een ijsje. In de zon.

En dan wordt het tijd om een kampeerplaats te zoeken. Op de kaart liggen meertjes links en rechts van onze weg. We kiezen voor links en dankzij de instructies van een oudere dame op ons pad, die alles 5 keer herhaalt, komen we uit op een prachtig plekje aan het meer.

Paradise in zicht!

Het is een magische avond. We dippen in het water en warmen op aan een vuurtje. Ramon sleurt stokken aan voor het vuur, Nanou zit in de finale van haar boek en zit bijna in het vuur te lezen. Haar haar zit vol as als ze in de tent kruipt… Maar waw wat een zalige plek!

Ketsen in de avondzon
Ohlalaaaa
Bonne nuit

7 mei 2021

Exit Göteborg. Via een fietspad langs een drukke weg verlaten we de stad. En en en… de zon schijnt. Ons plan voor vandaag is zuidwaarts te rijden via de Kattegattleden. De Kattegattleden is een fietspad van 390 km dat langs de kust loopt tussen Göteborg en Helsingborg. Het eerste klein stukje Kattegattleden is heel erg mooi. We rijden naast het water dat glinstert in de zon, langs rotseilandjes in de zilte zeelucht.

Het pad buigt wat meer landinwaarts door een soort golfrepubliek. Na elke bocht ligt een nieuw golfveld, glooiend groen in de zon. De velden worden ook druk begolfd. Er zijn velden voor beginners, een soort schietbaan met allemaal mensen in kotjes op een rij die op golfballen slaan. Het veld is één en al golfbal, het lijken wel bloemetjes. Op alle terreinen loopt er volk. En dat allemaal op een doordeweekse vrijdagnamiddag, een parallel universum lijkt het wel.

Golfterreinen achter elke bocht

Na de golfbelt komen we op een fietspad langs een drukke baan. Een zeer lang stuk rondom een schiereiland, volledig langs de drukke weg. En niet langs de zee, die hebben we al een tijdje niet meer gezien. We besluiten om middendoor te rijden, langs kleine wegjes en via boswegels. In een bosje vinden we een mooi plekje voor de tent. Onze eerste nacht into the wild. En het is er eentje met alles erop en eraan. Een vuurtje, een beekje en een pintje vaneigens.

Bagage ketting
…maar wat een mooi plekje…
… beetje koken…
… beetje lezen…
… skol…

6 mei 2021

Tussen de camions rijden we om 9:15 de ferry af, Göteborg binnen. Het is voor de verandering koud, grijs en nat maar Hej we zijn in Zweden en vanaf morgen wordt het warmer. Dat heeft de weerapp ondertussen al meer dan 100 keer bevestigd. Vanaf morgen gaat het steady up en het blijft hangen op + 15 graden. De weerapp werd de voorbije weken tot in het oneindige geconsulteerd. Vreselijk was het. Een dag slecht weer, dat gaat. Ook een volgende dag is te doen. Maar shitty weer zolang de voorspellingen reiken dat is deprimerend. En maar refreshen in de hoop dat er een zonnetje verschijnt. Maar nu zijn de vooruitzichten positief en dus ook de vibes! Vandaag lachen we de koude en de grijze lucht toe! Bye bye bastards!

Hello Sweden!

We blijven 1 nachtje in Göteborg. Bart heeft vanuit Nederland een nieuwe buitenband geregeld bij Gustavo, een fietswinkel in de rand van Göteborg. De juiste maat was in Groningen onvindbaar, (“nou man wat kan jou die 3 mm schelen”, jawel dus). Gustavo is de max, een enthousiaste Uruguayaan die onze fietsen van een nieuwe achterband voorziet, met profiel en Bart zijn wiel rechtzet. We babbelen over fietsen, Zweden, familie, krijgen thee en ook elk een lekkere kanelbullar.

Gustavo makes your day

De rest van de dag splitsen we op. De mannen gaan een nieuwe Bialetti scoren en een horloge voor Ramon. Hij heeft nog een verjaardagscent die hij wil verzilveren en wil een digitaal horloge met lichtje en stopwatch. Nanou heeft een nieuwe broek nodig. Het kind groeit terwijl je ernaar kijkt.

Hij vraagt om de minuut “raad eens hoe laat het is”

Het is raar om rond te lopen in Göteborg. Mondmaskers zijn hier een aanbeveling, nergens een verplichting, ook niet binnen. Restaurants en koffiehuizen zijn open, je kan lekker binnen zitten, het bedienend personeel draagt geen maskers. Ik mocht – op eigen risico – zelfs een lippenstift uitproberen. Heb ik niet gedaan maar kom, wat een andere wereld!

Een koffiebar!

‘s Avonds maken we een plan voor de komende dagen. Waar naartoe? Het ziet er allemaal groen en vol meren uit! Zweden is gigantisch na Nederland!

5 mei 2021

De dag begint vroeg in ons kabouterhuis. Regen geselt de ganse nacht het ijzeren dak, ik ben heel vroeg wakker en blij wanneer de wekker om 7u afloopt. Bart heeft ook niet fantastisch geslapen, de kinderen als roosjes, bedwelmd door de vernislucht. Klein drama na de korte nacht, de bialetti is verschwunden. Geen koffie dus. Aaargh! We vliegen met de wind in de rug naar Leer, shaffen uns nog een doos FP2 mondmaskers aan en staan een half uurtje voor vertrek klaar op het perron. Ik vind het spannend. Nanou ook.

Oef koffie!

De trein rolt binnen en heeft grote deuren voor de fietsen. Yes denken we. We duwen de fietsen naar binnen, blokkeren gans de boel maar erop is erop denken we. De conducteuse denkt er anders over. Deze trein kan geen tandems vervoeren, ze moeten reglementair ingehaakt kunnen worden om mee te kunnen en dat kan hier niet. Dat is waar ik dus wakker van lig. Uiteindelijk wil ze een uitzondering maken en mogen ze toch mee, in een andere wagon. De conducteuse en haar collega zijn één en al hulpvaardigheid om de fietsen zo reglementair mogelijk in te haken en helpen ons ook bij het uitstappen in Bremen. Ik ben fan van de Deutsche Bahn.

Reglementair gepositioneerd

De volgende trein is een luxe geval. We kunnen bijna al fietsend binnenrijden en onze kolossen parkeren.

Olé! Een parkeergarage!

De laatste trein is minder luxueus maar de fietsen passen erin en niemand valt ons lastig. Al bij al was het geen al te traumatiserende ervaring. Elk station had een lift waar de fietsen net in pasten. Die in Hamburg was defect waardoor we 1 keer moesten sleuren. Het Duitse spoorwegpersoneel was extreem hulpvaardig.

En dan belanden we om 15:30 in Kiel, 3 uren voor de afvaart. Er is een droge grote lobby, we hebben een leuk gesprek met een Duitse fietsreiziger met prachtige Surly terwijl Ramon en Nanou zich bezighouden met een knuffelmuis en een trapleuning. Ze zijn ondertussen experts in zichzelf entertainen met een prul.

Om 17u, na de paspoort check en de coronatest check, rijden we aan boord. Het voelt heel goed. Iedereen popelt om aan het Zweedse hoofdstuk te beginnen!

Fietsen aan boord !
Ötis aan boord!
Blondies ook aan boord!

4 mei 2021

Onze laatste ochtend op de zolder van Yvonne. Zoals elke dag drinken we koffies in bed tot de kinders wakker zijn. We slagen erin om de verpakking van 30 pads in 3 ochtenden op te maken. Het blijft slechte koffie, die Senseo maar het smaakt wel en het is vooral gezellig! De wind giert langs de daken, het wordt een zeer onstuimige dag.

Na een opruimactie is het tijd voor de neus- en keelzwabber. Bart en ik hebben een afspraak voor een sneltest in het testcentrum in Groningen. 5 keer draaien in de keel en 5 keer in de neus. We mogen zelf het neusgat kiezen dat wordt aangevallen. Tweemaal negatief. Wat een geluk! We fietsen door een buitje en zijn kletsnat als we terug bij Yvonne aankomen.

Abstracte kunst in het testcentrum

Dan zwaaien we Yvonne uit, we begonnen ons al helemaal thuis te voelen op haar gezellige zolder met de duiven in de dakgoot en de afwas die elke dag naar boven werd gebracht. Iedereen weer regenjas, regenbroek, handschoenen, overschoenen aan. Het waait heel hard, 5 à 6 Beaufort, met hevige rukwinden en felle buien. We hebben een rit van 50 km te doen. Maar voor eens waait de wind in de goede richting. We hebben helemaal wind mee.

De snelste etappe ooit. We halen snelheden van 30 km/ uur. Zo rap ga ik zelfs niet als ik bergaf fiets. We rijden langs gigantische mooie boerderijen met grote schuren en prachtige woonhuizen. De graanrepubliek van Nederland.

Vliegen maar!

We landen op een campinkje aan de grens met Duitsland. Het is geen privé camping maar eigendom van de plaatselijke voetbalclub. De camping is net open en er wordt nog geklust. De douches en toiletten zijn net klaar. De trekkershut is ook net klaar. Er liggen nog natte druppels vernis op de grond en de lucht is niet te harden. Wel gezellig en droog. En we krijgen er nog een paar gratis biertjes bovenop!

Pas vernist!
Home is waar mijn kippensoep is!

2-3 mei 2021

Groningen is instant love. Een jonge stad met veel studenten, kleurige senioren, fietsen, lage bebouwing, schattige gevels en het leeft er! We slenteren rond en genieten van de kleine binnenstad, de mooie gevels, de onverwoestbare Martinitoren waar ze heel trots op zijn, het water met zijn hoge en lage kade, tweedehands klerenwinkeltjes, de vibe van een artistieke studentenstad… We doen een paar essentiële aankopen en een terrasje of course!

Geen gezaag meer over te veel licht in de tent als we willen lezen
Vers wolletje voor de laaaaaaaaaange sjaal
… omdat het kan…

We hebben een Airbnb geboekt wegens te koud, teveel regen en teveel wind. Hopelijk is het de regen voor zonneschijn. De Airbnb is de bovenste verdieping van een huis. Het is er klein maar heel gezellig. Er is geen keuken. We brielen wat met eieren in de microgolf en eten tapa’s op het tapijt. En er is Yvonne, ze doet de afwas, steekt de fietsen onder een zeil, staat haar badkamer af want die heeft een bad en die van ons niet. Onze kamer hangt vol met tentzeil te drogen, home sweet home…

Ontbijt met scrambled eggs en witte badjas
De onverwoestbare huiswerkmakers
Drogen maar!
Nanou kookt! Slaatje met focaccia, mozzarella, tomaatjes, paprika en appelmoes of course.

Duitsland… het is me wat. Iedereen moet getest worden als we erdoor reizen of niet? En moeten we niet in quarantaine als we er een week over doen om erdoor te reizen of niet? En mogen we er wel doorreizen? De reacties via warm showers zijn ook uiteenlopend. De helft van de mensen die Bart aanschrijft wil ons heel graag ontvangen, de andere helft zegt dat het verboden is ons te hosten. Na wat overpeinzing beslissen we om niet te fietsen maar de trein te nemen naar Kiel. Zo zijn we in 5 uur in plaats van 7 dagen in Kiel. Het plan is strak. Dinsdag Corona test, woensdagochtend trein en ‘s avonds de boot op. Zo is ons testresultaat nog geldig als we op donderdagochtend in Zweden arriveren. Om Zweden binnen te komen is een test nodig die maximum 48u oud is. Dat zou in orde moeten zijn.

1 mei 2021

Eén van de schoonste dingen aan het slapen in de tent is het concert in de vroege ochtendgloren. Weer of geen weer, elke ochtend is het een getsjilp en gekwetter van jewelste.

Vandaag duiken we 5000 jaar terug de tijd in voor een serie hunebedden. De hunebedden zijn gebouwd uit zwerfstenen die in de IJstijd naar Drenthe uit Scandinavië zijn meegevoerd. Toen het ijs aan het eind van de ijstijd smolt, bleven de meegevoerde stenen achter. Ieder hunebed is een tombe gemaakt van enorme, massieve stenen. In Drenthe zijn er 52 hunebedden te vinden. We bezoeken er vandaag 7 die pal op onze route liggen. De kinderen vinden het vooral leuk om erop te klimmen en van steen naar steen te springen. Ik probeer niet te kijken als ze springen. Even is het alarm. Bart en ik zitten op een bankje de lunch uit te stallen wanneer er een geschreeuw klinkt. Het is Nanou. Oh neen… Ze staat in spreidstand tussen 2 grote stenen en geraakt er niet meer af. Oef…

Gelukkig vergeten ze soms dat ze hun helm nog aan hebben
My favorite… hunebed D21/D22 onder een reusachtige beuk

Na de hunebedden gaat het richting Groningen langs het Nationaal Park de Drentsche A en nog veel ander groen en hei.

We blijven een paar dagen in Groningen waar we onze doorsteek door Duitsland naar Kiel gaan voorbereiden. In Duitsland zijn toeristische overnachtingen momenteel nog steeds verboden. Het is wel toegestaan om Duitsland te doorkruisen en daarbij het grondgebied zo snel mogelijk te verlaten. Zo snel mogelijk staat niet gespecificeerd. We hebben een 350 km te doorkruisen om in Kiel te geraken. Via warm showers zoeken we tuinen om te overnachten. En een negatieve Corona test hebben we ook allemaal nodig. Ook de -12 jarigen. In Duitsland is het serieus. Ik zal blij zijn als we erdoor zijn.