Congee Pedalee

over fietsen, reizen en bijzondere ontmoetingen

31 juli 2021, Lövhagen

Exit camping Östnorra. We verleggen naar Nyäshamn, onze laatste bestemming op Zweedse bodem. Maandag nemen we vanuit de haven van Nyäshamn de ferry naar Gdansk. Jef en Linne reizen nog even met ons mee wat ons allen zeer blij maakt. We krijgen een nieuwe bijrijder, Jutta, met stevige karatekuiten. Dat gaat goed vooruit! Ramon neemt met veel plezier plaats in de auto van Jef en Linne.

Onze nieuwe bijrijder! Jutta!

Team auto en team Pino treffen elkaar terug in Lövhagen, net buiten Nyäshamn voor een late lunch. En taart natuurlijk!

Team auto maakt de rugzakken om naar een strandje op het schiereiland te stappen. Team Pino is al ingepakt maar neemt er met plezier nog een frigobox bij!

We vinden een prachtig strandje, omgeven door hoge rotsen die ons beschermen tegen de sterke wind. De golven klotsen tegen de rotsen, het is er prachtig. De wolken hangen voor de zon en ‘s avonds zien we het in de verte onweren maar wij ontsnappen aan nattigheid en genieten van de zoveelste heerlijke Zweedse avond.

30 juli 2021, Östnorra

Na een korte nacht klinkt er om 4u gegiechel bij Ramon en Lasse. De meisjes zijn boos, willen slapen, de jongens giechelen nog harder, wij boos, zij de slappe lach… Het is met kleine oogjes dat we tegen 9u uit de tent kruipen.

De ochtend is onstuimig, er zijn felle buien en veel wind. We doen boodschappen en maken een plan voor de dag. ‘s Middags een wandelingetje in Häringe Natuureservat, ‘s avonds zwemmen en lekker eten.

De zwemmer
De afwassers

De camping is er eentje om on te kaderen. Een kleurige minigolf, een keuken die aan abstracte kunst doet denken en een opeenstapeling van caravans en mobilhomes. Gelukkig is er ook een gigantisch veld met grote bomen waar geen mobilhome op geraakt.

Microgolf bureau

In de namiddag komt de zon er af en toe door. We maken een mooie wandeling in het natuurreservaat dat loopt langs velden, weides, kust en doorheen een herfstig loofbos. Er staan prachtige oude grove eiken met dikke stammen.

Na de wandeling is de zon er helemaal doorgekomen. We zwemmen in een heerlijk lauwe Oostzee en eten vorstelijk in de avondzon.

De patatjes moeten in de oven.

29 juli 2021, Östnora

Het is een plakkerige nacht. We hebben een kleine kamer in de jeugdherberg met 2 stapelbedjes. De ramen staan de ganse nacht open maar in de kamer hangt een lome warmte. Vandaag trekken we verder naar Östnorra, een dorpje 45 km naar het zuiden waar we in het geheim afgesproken hebben met Jef, Linne, Jutta & Lasse. De kinderen weten niet dat ze ‘s avonds met hun beste vrienden herenigd zullen worden.

Ik spring voor vertrek nog even op de fiets naar de wolwinkel om nieuwe bolletjes voor mijn sjaal. Daar waren we gisteren niet meer toegekomen. Litet Nystan is een prachtige winkel met een heel mooi assortiment fijne wolletjes. Kanniekiezen kanniekiezen, maar na een half uur wikken en wegen heb ik 3 mooie bolletjes om in de sjaal te verwerken.

Bart heeft een mooie route uitgetekend dat voor een groot deel door een natuurreservaat loopt. We verlaten Stockholm heel vlot en rijden in no time over een gravelpad in het groen.

Na een tiental kilometer begint het gravelpad meer en meer op een mountainbike parcours te lijken. We takelen de fietsen over bergjes en rotsen maar kiezen dan toch voor de volgende geasfalteerde weg die we tegenkomen.

De asfalt gaat goed vooruit, met een stevig windje en een zware regenbui in het spel. En een waterdichte regenjas!!

Zie dat water parelen!

En dan rond 17u rijden we recht in de armen van onze vrienden. Nanou en Ramon kunnen hun ogen niet geloven en zijn even van hun melk bij het zien van hun buddies. We maken ons kamp, eten een lekkere zalm in de pan – want vuurverbod door de extreme droogte – en kletsen tot de zon begint op te komen.

28 juli 2021, Stockholm

We ruimen onze festivalstek op en reizen verder naar Stockholm. Het is niet ver en om het helemaal makkelijk te maken boeken we een nachtje jeugdherberg.

Hej Hej Stockholm!

Het gaat allemaal zeer vlot vandaag. Om 10u30 rijden we de camping uit en om 11u45 staan we aan de jeugdherberg 20 km verder. Inchecken, lunchen en terug de fiets op naar het Vasa Museum. Onderweg rijden we dwars door het koninklijk paleis. De koninklijke wacht maant ons aan om af te stappen.

We zijn allen heel erg onder de indruk van deze prachtige schat uit de 17de eeuw. De Vasa is een Zweeds oorlogsschip dat op 10 augustus 1628 op zijn eerste tocht zonk in de haven van Stockholm. Het schip was niet stabiel genoeg en bij het eerste windje liepen de geschutpoorten vol water en kapseisde het.

Kapseizende Vasa
98% van alle materialen zijn authentiek

Het schip lag 333 jaar op de zeebodem en werd in 1961 naar boven gehaald. Door het brakke water en de afwezigheid van houtworm hierin bleef het hout goed geconserveerd. Naast en in het schip werden 14 000 houten voorwerpen gevonden, waaronder 700 beelden. De Vasa kon quasi volledig worden gereconstrueerd en is in volle glorie te bewonderen.

Na het museum nemen we afscheid van onze vriendjes en stappen terug op de fiets voor nog wat toeren en essentiële aankopen in Stockholm.

27 juli 2021, Sollentuna

Het is heet op camping Rösjöbaden en het hoofd voelt zwaar. In de ochtend voltrekt zich een drama. Bart zijn baard had wat remodeling nodig. Het eerste goede idee was een hippe barbershop in Stockholm zoeken, het tweede desastreuze idee was DIY met de tondeuze van Kurt en een katerkop.

Terwijl ik de was bij elkaar scharrel hoor ik Bart “shit, ik heb mijn snor afgesneden”. Hij ziet er niet uit. Dacht op 1 cm te snoeien maar stelde 1 mm in. Ik probeer het te retoucheren en maak het alleen maar erger. Het is een ramp. Het wordt tabula rasa. Bart is onthutst en wrijft de ganse dag over zijn naakte kin.

De middag brengen we door op onze camping die het midden houdt tussen de weide van cactusfestival en Harry Malter. Vergane glorie, geel gras en fris bier. Er is een restaurantje met een met plastic klimop gedecoreerd terras. Je kan er vandaag enkel hamburgers eten, de pizzaman is om zijn vaccinatiespuit. Net als op cactus festival zijn we de eerste avond veel te hard gegaan en is het vandaag zeer rustig. Behalve voor de kinderen, die springen de ganse dag van de duiktoren en maken ‘s avonds heten duvel. De appelmoes is nogal lopend en zorgt ervoor dat het gerecht wordt omgedoopt tot gehaktsoep!

De glijbaan staat droog.
Wij niet!
Gehaktsoep the making of!

27 juli 2021, Sollentuna

Vandaag rijden we de laatste 56 km van onze 625 km naar Stockholm. We hebben afgesproken met vrienden in Sollentuna, een stadje 15 km boven Stockholm zelf.

Ready to bike!

De eerste kilometers rijden we door het natuurreservaat. Over dikke boomwortels, langs het meer. Het pad is gelukkig redelijk vlak en een prachtige start van de dag.

Het is een zware rit. De wind is gedraaid en in plaats van een verfrissende rugwind uit het noorden krijgen we vandaag een warme, droge zuiderwind in ons gezicht. De route loopt na het groene natuurreservaat nog een tiental kilometers door goudkleurige velden over rustige wegen maar daarna is er beton, asfalt en geen spatje schaduw, de jungle van snelle wegen rond een hoofdstad. En het is heet, we rijden in een braadpan van asfalt, Nanou zegt “zo leuk als er vrachtwagens passeren, dan hebben we schaduw”.

Maar gelukkig hebben we een einddoel waar we hard naar uitkijken, een wederzien met onze vriendjes Anneleen, Kurt, Rune & Janne. Rond 16u arriveren we op de droge campinggrond. We zien het zwarte volkswagenbusje van onze vrienden al van verre staan en rijden er recht naartoe. Er volgt een lange zwoele avond met veel Belgisch bier, gelach en getater.

Een Duvel!

25 juli 2021, Kungshamn-Morga naturreservat

Het peleton is de laatste dagen nogal zwaar gegaan en heeft een dipje vandaag. We kruipen allen moe uit onze tent die we gisteren nog laat midden in de speeltuin hebben opgezet. Nog steeds plakkend van het zweet en stof van gisteren willen we maar 1 ding vandaag. Een meer!

Goeiemorgen stoffige warme speeltuin
Ontbijten op de boomheffer

Vandaag zijn de temperaturen alweer tropisch. Fietsen is beter dan stilstaan, dus rijden we verder. We hebben gisteren en eergisteren een goeie voorsprong genomen dus mag het vandaag gerust wat minder zijn. We rijden langs Uppsala, doen een stop in de XXL om gasflesjes, regenbroeken en een halfuur airco en vinden een strandje aan een groot meer in het Kungshamn-Morga naturreservat. Wat een zaligheid! Iedereen plonzen, verse kleren, luieren, hangmatten ophangen, beetje breien, beetje lezen… meer zit er niet in voor vandaag.

Laaaaaaange stammen.
Wat doen wij bij tropische temperaturen ? Awel een wollen sjaal breien!

‘s Avonds springen de vissen uit het water om muggen te happen. De lucht boven het meer gonst van de muggen.

24 juli 2021, Storvreta

Vandaag hebben we een doel om naar toe te rijden. We hebben afgesproken met de Bianchi’s, de Zwitserse fietsfamilie. Ze nodigen ons uit voor een BBQ. We spreken om 18u af aan een grillplaats in Storvreta. Er staat een stevige etappe op het programma. 103 km onder een bloedhete zon. De motivatie is groot, het vooruitzicht op een avondje met deze sympathieke familie geeft ons energie en goesting.

Daaaaag schoon zandstrand

Het is heet en droog en we komen geen enkel enkel meertje tegen om af te koelen. We fietsen door een landelijk landschap, langs stoffige gravelpaden, kleurige bloemen, tussen vlinders en libellen. En een mooi wit kerkje af en toe.

Stoffig en stinkend staan we om 18u op onze afspraak. De Bianchi’s verschijnen kort daarna met grote zakken spijs en drank. We hebben een zeer leuke avond. Onze reis op de fiets vertoont veel gelijkenissen. Allebei hebben we geworsteld met muggen, genieten we van het buitenleven, het samenzijn als familie en van de vrijheid die het reizen op de fiets met zich meebrengt. Allebei hebben we essentiële bagage en extraatjes mee. Allebei koken we het liefst op vuur en allebei slapen we al 3 maanden op 4 vierkante meter. De kinderen vinden een gemeenschappelijke taal in hun spel en dan is het plots donker! Donker! Voor het eerst in maanden. We vergaten een groepsselfie te maken en doen een poging met de zelfontspanner en de koplampen van de volkswagen.

Iedereen incognito in het licht van de koplampen
Toch maar de flash

Thanks, Giancarlo for the pictures and the wonderful evening! http://www.bianchis.org

23 juli 2021, Skutskär

We slapen heerlijk op het terrein van de bootclub en ontbijten op het schattigste steigertje ooit.

Er is een stevige wind die voorlopig, Noord, Noord-West blaast. We doen een monsteretappe in de ochtend. 55 km voor de lunchstop met 1 keer taartpauze! Een record!

Taart na 25 km
Lunch na 55 km
Trappen schatjes voordat de wind draait

We rijden de ganse dag langs dezelfde hoofdweg van gisteren, de Jungfrukustvägen. Het asfalt is terracotta rood, dat geeft de lange weg een exotisch tintje. Het doet een beetje aan rode aarde denken. In het begin van de dag rijden we nog alleen op de weg. In de namiddag is de weg een drukke drievaksbaan geworden met een apart fietspad. We komen nu echt wel in het drukkere zuiden van Zweden. Maar we rijden alweer een record vandaag. 95 km.

En we eindigen in schoonheid op een strandje met het allerfijnste zand. Plonzen, in het warme zand spelen, een frisse (!) halve liter flauw bier drinken … tot de zon helemaal weg is…

Reuze knikker/bal baan
Zee-Afwassen
Laatste zwem van de dag

22 juli 2021, Åsbacka

We overtreffen onszelf en zijn om 9:45 klaar voor vertrek en vertrokken. De route gaat over gladde glooiende wegen. De wind is jammer genoeg een beetje gedraaid en waait vol uit het Westen nu. Gedaan met de heerlijke rugwind.

… wanneer Nanou aan Bart vraagt om zijn short een beetje op te trekken omdat je een streepje onderbroek kan zien …

We rijgen de kilometers aaneen tot we afslaan naar een gravel pad. Het eerste stukje is zanderig maar goed te doen, na een kilometer is het gewoon zand en stijl omhoog. Het is een soort trainingsparcours voor paarden met karretjes. We proberen in de sporen van de wielen te blijven en niet weg te schuiven in het zand.

De ochtendkilometers gaan al bij al zeer snel en tegen de lunchstop hebben we 40 km gefietst. We lunchen op een voetbalveldje een beetje van de weg. Er is een aftandse speeltuin en een kraan met drinkwater.

We volgen het grootste deel van de dag dezelfde hoofdweg. Het is warm en er waait een droge wind. Op ons pad doemt een man op die een fietskar voor zich uit duwt. Achter hem wappert een vlag die ik niet onmiddellijk kan thuis wijzen. Hij is Iraniër en wandelt voor de 3de keer van Zweden naar Iran uit protest tegen de Iraanse staat. Hij draagt de oude Iraanse vlag. Hij vloog al 2 keer in de gevangenis maar laat zich niet stoppen. Na deze ontmoeting zitten de kinderen vol vragen over de wereld.

Op dezelfde weg, hetzelfde moment eigenlijk, zien we ook het Zwitsers gezin dat we gisteren ontmoetten. Ze hebben 3 maanden gefietst met hun kinderen en zijn nu met hun auto op de terugweg. Het is een leuk weerzien. We kletsen wat af de laatste dagen.

Halfweg naar Stockholm!

We rijden uiteindelijk 90 km vandaag en slaan onze tent op bij een Boat Club in Åsbacka. Tip top is dat hier. Ramon geeft het droogtoilet 10 op 10.