Congee Pedalee

4 juni 2021, Ängsjön

Vannacht sliepen we voor het eerst met enkel de binnentent. Dat zag er keigezellig en luchtig uit. Jammergenoeg sliepen we allemaal – behalve Ramon – niet fantastisch. Het wordt niet meer zo donker en met enkel de binnentent is het nachtgevoel helemaal afwezig. Nanou lag ook op een gigantische boomwortel.

De ochtend staat in teken van een blitzbezoek aan de volkskliniek van Arvika. We hebben medereizigers! Wormen! De kinderen hebben wormen in hun kak, witte wriemelende wormen. Ze vinden dat zeer fascinerend en praten over bijna niets anders dan over die wormen. Een bezoek aan de apotheek levert niets op. Zonder voorschrift, geen medicatie. En zo zitten we om 11u stipt met de ganse familie in de wachtkamer van de volkskliniek en een kwartier later staan we buiten met een voorschrift. We vieren de actie met een grote ijscrème op een plein. En een pilletje.

Door heel die wormenhistorie is het na de middag als we aan onze etappe beginnen. Het gaat van kakelverse asfalt geurend naar de olie en blinkend in de zon naar veel te steile gravel over grote keien en zand. Maar we fietsen heel mooi en komen bijna geen auto’s tegen.

En dan gaat het plots recht naar beneden, naar een prachtig meer met voor onze neus een kleine hut, een plaats om vuur te maken en een plekje aan het water voor de tent. Het water is koud, ons bier niet.

30 mei 2021, Budalen

De schatjes hebben het moeten afleggen tegen de muggen. Rond middernacht lagen ze terug in de tent.

Vandaag verleggen we naar Budalen, een gehucht nabij het Glaskogens Naturreservat , voor een paar dagen van herbronning in bos en meer. Komoot zegt 65 km. We zijn snel ingepakt. In de zon met alles in het rond gaat dat een pak sneller dan in de regen. Tegen 10u verlaten we camping Bomstadbaden. De stoet van mensen met een kaktrolley achter zich heeft zich ondertussen alweer op gang getrokken.

Zon zon zon. Ingesmeerd, blote armen, blote benen, sandalen, wielerklakske… wat een verschil met een paar dagen geleden. De rit gaat vlot, over gladde asfalt met weinig verkeer. Tegen lunchtijd hebben we 35 km afgelegd. Ongezien! We eten aan een klein supermarktje langs de weg onder een parasol.

Het tweede deel van de etappe begint vlot en dan komt de gravel. Stijl, grof en pal in de zon. Zweten en afzien. En dan plots, op 7 km van onze eindbestemming stopt de weg. Volgens Komoot is er een pad. En inderdaad achter struiken ontwaren we een grote plas met daarachter een overwoekerd pad. Gadver. Het is trekken en sleuren met de kolossen over rotsen, door plassen, struiken, slijk en een zwerm van muggen.

En dan is er een splitsing op de kaart. We moeten naar rechts maar zien geen pad rechts. Met enkel het lijntje op de kaart sleuren we de zwaar bepakte fietsen het bos in en lopen op basis van de komoot kaart. Het gaat geen meter vooruit. Toch eerst het pad terug zoeken. Het pad ligt 2 bosbeken en een flankje verder. De eerste beek is breed en we zakken tot onze knieën in de blubber. De prut trekt en zuigt. Pleazzzz sandalen, blijf aan mijn voeten.

Het is een onderneming maar het lukt. We ontladen de fietsen en dragen de bagage terug naar het wandelpad. Bart zwiert de fietsen over de beekjes en zakt hierbij tot aan zijn lies in de blubber!

Na nog een kilometer ploeteren op het wandelpad is daar eindelijk de gravel terug. Het een verademing om gewoon stijl bergop te fietsen. Riekend naar bosbeek en vol schrammen en bulten rijden we recht naar ons huisje in Budalen. Wat een rust, midden in de bossen. Silvia, de ubersympathieke gastvrouw presenteert 2 koude biertjes en we krijgen er een tripel karmeliet bovenop. Na een maand flauw Zweeds bier zijn we na een halve karmeliet k.o. En we waren bijna vergeten hoe lekker tripel smaakt.

29 mei 2021, Bomstad

We nemen een dagje rust op een bomvolle strandcamping aan het Vänern meer. Grappig, er staan hier op de ganse camping 2 tenten, de onze en nog een andere. De rest is allemaal mobilhomes en gigantische caravans. De camping resoneert van de zaagmachines en het hamergeklop. Het seizoen om een terras aan uw stacaravan te bouwen is aangebroken.

Ik leg kilometers af tussen de receptie en het washok. De machine blokkeert, de badge met credits is plots leeg, de was heeft niet gezwierd, … Het systeem slaat tilt en ik ook bijna. Maar op het einde van de dag geen wakke en naar rook en zweet stinkende kleren meer!

We brengen de middag door op het strandje. Beetje plonzen, beetje frisbeeën, beetje paletten en allemaal 2 keer in de douche om ons gemiddelde op te krikken.

Nanou en Ramon dagen het muggenleger uit en installeren zich met hun slaapzak in de hangmat! Hopelijk herkennen we hen nog morgenochtend.

28 mei 2021, Södra Bomstad

Deze ochtend zie ik door mijn tentdeur een blauwe lucht en Bart zonder regenjas. Daar is de zon!

We rijden vandaag naar Karlstad in de zon langs glooiend landelijk Zweden. Het is dansen op de fiets!

Karlstad is een levendige groene stad. Er wordt genoten van de zon, de terrassen zitten vol, er klinkt muziek en in de parkjes ligt het vol mensen. We doen een paar essentiële aankopen en rijden naar een camping een 10-tal kilometer buiten Karlstad. De camping is na al de natuurpracht een verschrikking. Ons tentje staat op een autokerkhof van sjofele caravans en volvo’s. Maar er is een wasmachine en een strand! Morgen rust- en wasdagje.

27 mei 2021, Kristinehamn

Een warme nacht in onze donsslaapzak. Voor de hut vormt zich een klein plonsbad, Bart ziet 1 van onze lege IPA blikjes plots voorbij drijven en graaft nog een kanaaltje richting bosbeek voor het slapen gaan. We werpen nog een paar blokken op ons vuur en vallen in slaap bij het knetterend vuurtje en de tikkende regen. Wanneer we om 8u uit de hut komen staat heel het bos onder water maar de regen is gestopt.

Het is een saaie rit met noordenwind op kop. We rijden langs een hoofdweg, een breed tochtgat met weinig variatie. Gelukkig vinden we vandaag wel taart op onze route!

De blondies zien een lucratief zaakje in de bermblikjes op de hoofdweg. In Zweden zijn die goed voor 1 Kroon statiegeld. Na 15 km hoofdweg moeten we een blikjesstop inroepen. We zitten vol! Maar ola pola, 35 Kroon rijker zijn ze met hun vangst! Goed voor een zak chips en een sapje in de Stora Coop!

We sluiten de dag af op een camping in Kristinehamn waar er geklonken wordt op 2000 km op de teller en goei weer vanaf morgen! Skol!

26 mei 2021, Rankmossen

Het regent de ganse nacht, de ganse ochtend, de ganse middag en de ganse avond. Nog steeds.

Vanmorgen in de tent nog warm in de slaapzak overlopen we de route van vandaag. Komoot wil ons alweer over een autosnelweg sturen. Bart tekent het stuk opnieuw, de snelweg loopt over een paar bruggen over het Vättern meer. Zonder snelweg betekent dat 15 km omrijden over Zweedse natte gravelpadjes. Een lange natte dag.

Na 25 km fietsen in den drash warmen we op en drogen we in een pizzeria kebab in Askersund. Na de lunch volgen 15 heavy kilometers. Nat zand, steentjes en boswegels met sporen zo diep dat we stroomopwaarts in wildwater rijden. Juichen doe ik wanneer ik de asfalt zie. Je bent raar zegt Nanou.

Onze volgende pauze is Laxå. We beloven de kinderen taart en chocomelk na 50 km in deze zondvloed. Helaas geen koffiehuis, café … zelfs de snookerpalace is gesloten. Dan maar een chocomelk en cappuccino in de supermarkt. Drup drup.

Dan resten er nog een dikke 10 km tot aan de hut. De laatste gaan door een mooi oud woud. De hut is zalig. We zijn nat tot op ons vel. Een dak, een vuur, een slaapzak (en een extra aflevering van stranger things).

25 mei 2021, Harge Uddar

De tent in de hut is een winner. Geen muggen, geen helling, geen licht. We slapen lang en goed. Een lekker ontbijtje van muesli en passievruchtenyoghurt voor we vertrekken! Of toch niet…

Om 10:30 zijn we vertrekkensklaar. We duwen de fietsen het bos uit en zijn ermee weg. De zon schijnt maar er is de ganse dag regen voorspeld en 10 graden. We zijn voorzienig en hebben een warm laagje en onze goretex aan. Regenen doet het niet. Ik zweet mij te pletter in mijn gevoerde legging en mijn extra merinolaagje. Het waait en er zijn donkere wolken en het lijkt de ganse dag te gaan regenen maar het blijft warm en droog.

Er is veel gravel en veel wind en het is vermoeiend fietsen. Bijna moeten we rechtsomkeer maken door een auerhoen die midden op ons pad staat te baltsen en ons zijn territorium niet binnenlaat. Het is een groot beest. Zijn hoofd ligt in zijn nek, zijn snavel wijst naar boven en hij maakt een prehistorisch geluid. We staan eerst wat geamuseerd te kijken en te filmen maar dan komt hij plots op ons af gestormd met zijn akelig geluid en zijn kop in de lucht. We stappen af en proberen er al stappend voorbij te komen. Dat lukt. Maar niet snel genoeg. Hij zit ons achterna tot we uit zijn territorium zijn. Weggejaagd door een grote kip.

De eindbestemming van vandaag is Harge Uddar, een natuurgebied aan de bovenste zijde van het Vätern meer. We parkeren onze fietsen aan een idyllisch strandje met zand en rotsen. Na een klein wandelingetje in het natuurgebied begint het dan toch te regenen. We eten onder de shelter, kruipen vroeg in onze tent en kijken naar stranger things.

24 mei 2021, Borensberg

Helemaal weggedoken in de slaapzakken en met een beetje chemische muggenspray in ons haar slapen we lekker en diep in onze stadshut. We ontwaken met zicht op een weide koeien waarvan er 3 aan het stoeien zijn. Ze rammen en springen op elkaar. Volgens Ramon spelen ze van vleeshoop. Ons nest is opgeruimd als de eerste joggers passeren. De kinderen leggen zich aan nog wat schoolwerk en wij drinken een koffietje.

Het is een zonnige mooie fietsdag. In de ochtend fietsen we landelijk en redelijk vlak tussen gele koolzaadvelden en mooie grote boerderijen. Het gaat goed vooruit en wat een zalig weertje!

We lunchen op een terrasje langs het Göta Kanal en daar fietsen we de rest van de dag. Langs het water, onder grote esdoorns, zigzaggend tussen de schapen en de lammetjes. Er wordt wat afgekird op onze fiets.

Het is heerlijk weer. Ramon heeft het zelfs gewaagd om zijn broekspijpen af te ritsen. Er wordt nog in een groot meer geplonsd voor we een bos induiken en onze vindskydd opzoeken.

De vindskydd is gigantisch en er zitten ook gigantisch veel muggen. Onze tent past er net in. Wat een meevaller!

Het is een mooi plekje, een groot bos met veel wandelpaadjes, een meer, een eilandje en een grote plek waar de hut staat. Er volgt nog een collectieve inspanning om hout te zoeken en in stukken te hakken voor ons avondvuurtje. Maar eerst een aperitiefje in de zon.