Congee Pedalee

28 juni 2021, Storsjö

Een wilde nacht in de hangmat. Te koud, teveel activiteit onder de vissers, teveel licht, een loslopende hond, teveel gestommel, en echt te koud … De hangmatformule is geen succes. Bart en ik slapen nauwelijks. De jongelui daarentegen knorren tot 10u in de tent!

Het is een stralende dag met weinig op het programma. We ontbijten uitgebreid tot de middag en hebben een vissersbootje gehuurd om over het Storsjön meer te cruisen.

We krijgen een mooi sloepje met speciale sticker om de vis te meten. De motor is zeer licht en klinkt hard in overdrive. Maar het is heerlijk pruttelen over het stille meer en ik ben blij dat hij niet te snel kan. De blondies houden nogal van adrenaline en ik iets minder.

Iedereen neemt het roer in handen. De kinderen hebben vertrouwen en varen op volle kracht. Ramon doet een paar wilde moves en is verslingerd aan alles behalve rustig cruisen. Nanou is captain coolness en vaart vastberaden recht op haar doel af. Bart is de rust, het geduld en de behendigheid zelve en geeft ieder temperament vertrouwen om het roer te bedienen. Bij mij gaat alles in slow mo. Gemotoriseerde snelheid en ik zijn geen goede vrienden.

Het is een warme dag en het meer brengt verkoeling. Op een eilandje leggen we aan en vinden er veel mieren, maar ook uitstekende ketsstenen.

We doen het zeer rustig aan vandaag. De kinderen rijden wat rond op de camping met mountainbikes. Er is een lekker restaurant met een heerlijk terras. Morgen gaan we 3 dagen stappen naar de Helags.

27 juni 2021, Storsjön

Het is een frisse en regenachtige nacht op het plateau. De tent staat allesbehalve vlak. Bart en ik liggen over putten en bulten en slapen in een bolletje waar we vlakte vinden. Dat lukt wonderwel. Tussen het grondzeil en de binnentent blubbert een plas water. Maar de ochtend brengt zon en dodelijke hitte in de tent. Opstaan dus. En koffiezetten in de zon.

De rit begint met een stevige afdaling. Bart heeft mijn remblokken ververst op het plateau dus dat zit snor. We snorren naar beneden tot in Skärdalen. Daarna volgt een venijnige klim naar Ljungdalen. Aargh! Suikerdip! Snicker. Aargh! En we zijn boven. Ljungdalen is een petieterig dorp met prachtige rivier en startplaats voor de beklimming van de Helags. Met zijn 1796 m is hij de hoogste berg van Zweden onder de poolcirkel. Het wandelen in Grövelsjön is ons zo goed bevallen dat we ook hier een trekking willen doen. Om te trekken hebben we rugzakken nodig. Dat is onze missie voor vandaag.

In Ljungdalen is alles gesloten behalve een sympathiek burger restaurant. We eten huisgemaakte hamburgers met zoete patat frieten en komen buiten met ronde buikjes en 2 geleende rugzakken van de uitbaters. Waw! Hoe eenvoudig is dat! Onze uitstap naar Helags krijgt vorm.

Helaas is de camping in Ljungdalen één en al tristesse. We rijden verder naar Storsjö Fiskecamp, een prachtig gelegen camping aan het Storsjön meer, 15 km verder. Het is er heel mooi en het loopt er vol mannen in vistenu. Er is een restaurant, een sauna en een fantastisch meer dat uitkijkt op de bergen.

We genieten van een rustige namiddag, duiken in het meer en klinken op onze 3000ste kilometer.

‘s Avonds kijken we op groot scherm naar de Rode Duivels.

26 juni 2021, Flatruet

Midsommar nacht verloopt heel vredevol. We slapen als roosjes en beginnen de dag zoals elke dag. Met z’n 2 en een koffietje. Bart zijn baard krijgt een knipbeurt met het verbandschaartje, hij ziet er meteen een pak minder verwilderd uit. De jongelui soezen nog wat in hun slaapzak en komen rond 9:30 de tent uitgekropen. De muggen zorgen er alweer voor dat het inpaktempo wordt opgedreven en tegen 11:30 rijden we weg richting Ljungdalen. We stoppen nog even aan de outdoorwinkel in Funäsdalen voor een topografische kaart van het gebied. Onze schoolboekenzak vult zich meer en meer met stafkaarten. Die gaan we niet in brand steken. We babbelen met de verkoper. De weg die naar Ljungdalen gaat is de hoogste van Zweden. Je rijdt er op 1000 meter hoogte over een plateau. In de winter ligt de sneeuw langs beide kanten van de weg 4 meter hoog.

En dan beginnen we aan de klim. In no time stijgen we van 580m naar 820m. Het eerste stukje is loodrecht omhoog maar daarna is het te doen. Er volgt een wonderschoon stuk op een plateau. Het is er leeg, de boomgrens zijn we voorbij. Struikjes, bergen en ook veel mobilhomes op deze prachtige weg.

We lunchen gewoon op de weg naast onze fietsen in de wind. We vonden een plekje uit de wind aan een kabbelend beekje maar daar waren onze bloeddorstige vriendinnen terug. Ze houden niet van wind. Wij wel tegenwoordig.

En dan gaat het bergaf naar Mitdalen. Neeeeeen roept Ramon, niet dalen. Wetende dat we nog naar 1000m moeten. Mitdalen is een idyllisch Sami dorp. We maken kennis met de ouders van Jon Henrik Fjällgren. Een Zweedse Sami zanger die al verschillende keren de finale van het eurovisiesongfestival heeft gehaald. Hij woont een dorp verder en is naast zanger ook herder. Hij is nu bij de kuddes. Het is een speciale tijd. De kalveren worden gemerkt en de kudde wordt samengedreven. We kopen gedroogd rendiervlees en vullen de drinkflessen bij in de rivier. Het water is knalhelder en heel lekker.

En dan volgt nog een laatste klim. Van 700m naar 1000m op 7 km. Het is prachtig en met overtuiging de mooiste weg die we al gefietst hebben. Het uitzicht is fenomenaal. Het landschap wordt kaler, er zijn besneeuwde toppen, zotte wolken en een gravelweg waaraan geen einde hoeft te komen.

Eenmaal boven is iedereen onder de indruk. Wat een zicht. Wat een rust. We beslissen unaniem om de tent hier op te slaan en te genieten van deze uitzonderlijke plek.

25 juni 2021, Funäsdalen

We ontwaken met een triljoen muggen op onze binnentent. Telkens de rits opengaat glippen er wel een paar naar binnen. Gelukkig zijn ze traag en zeer makkelijk dood te meppen. Buiten de tent valt het gelukkig zeer goed mee. Er is een windje. De aanval blijft voorlopig uit.

Maar dan gaat de wind liggen en zijn ze daar terug. We zijn allen kort geshort en onze benen worden aangevallen. De opruimactie gaat een versnelling hoger en we laden al trappelend de fietsen. Om 10:30 zijn we en route.

Voor de 3de dag op rij zeggen we tegen elkaar dat dit de mooiste route is die we al gefietst hebben. De bergtoppen tekenen zich af aan de horizon. Het is groen, desolaat en de zon schijnt de ganse dag.

We rijden door Tännäs, een skidorp. De skipistes zien eruit alsof iemand de berg met een tondeuse te lijf is gegaan en halverwege is gestopt. In Tännäs willen we muscusossen gaan zien. Er is een begeleide tour die start om 13u. Jammer voor ons start de tour met een rit van 8 km bergop met eigen wagen. We mogen niet mee in het busje van de gids. Corona… Een taxi zal ook niet lukken. Er is er maar 1 in Funäsdalen (15km verder) en het is midsommar avond en iedereen is very busy. Het gebouw huisvest ook een brouwerij en ze verkopen biertjes. We mogen iets drinken op het terras en krijgen een zakje chips gratis als troostprijs. Wanneer het gezelschap vertrekt achter het lege busje kookt Bart een middagmaaltje op het terras. Maar we zijn wel ontgoocheld dat we de muscusossen niet hebben kunnen ontmoeten.

We rijden verder naar Funäsdalen, onze eindbestemming voor vandaag en supermarktstop. Omdat het niet ver meer is naar de windhut mag Ramon zijn lievelingsfruit in de kar leggen. Een watermeloentje! We doen nog een terrasje in de zon en zoeken onze hut op voor de avond.

Vanavond is midsommar evening en een prachtige avond. Zoals steeds wordt de avond ingeluid met een verfrissende plons. Daarna klinken we met een alcoholarm biertje op het feest van de natuur.

24 juni 2021, Högvålen

Het is volle maan. Een grote oranje bol boven de rivier. Ramon en Nanou woelen in hun hangmatcocon. Bart en ik woelen in onze slaapzak. Om 3u zijn we allen wakker. De zon komt op. Nanou wil toch in de tent. We vallen uiteindelijk weer in slaap en worden pas om 10u wakker.

De warme dagen hebben 1 groot nadeel. De muggen zijn nu echt wel in groten getale aanwezig. Vandaag is er geen wind. Muggenalarm dus. Ze zwermen rond je, landen overal, op je benen, voeten, handen, nek, haar,… ze zoemen en ze steken en ze zijn irritant. De chemische muggenspray helpt een beetje. Ze landen niet op de besprayde zones. Maar ze landen er wel naast en ze zwermen ook nog steeds rond je. Een vuur maken helpt nog het best en dan in de rook gaan zitten. Tegen dat we vertrekken heb ik al een eerste muggeninzinking.

We rijden een prachtige rit met heel veel rendieren op ons pad en klimmen opnieuw tot aan de boomgrens. Het gaat op en neer langs de hoogvlakte. Het zijn mooie slingerende wegen met bijna geen verkeer. Huizen komen we ook niet tegen. Hier en daar kleine vakantiehuisjes. Nu nog leeg maar dit weekend wordt midsommar gevierd en dan vindt er een grote uittocht plaats naar de vakantiehuisjes.

We eindigen op een rustplaats een beetje van de weg. De muggen hebben ons direct geroken en zwermen rond de fietsen. We springen allen in het riviertje om te ontmuggen en ons zweet af te spoelen. Daarna lekker roken aan het vuur. Het is een mooi plekje maar na het eten duiken we toch de tent in. Maar eerst nog eens plonzen!

23 juni 2021, Foskros

We rapen onze spullen bijeen, kuisen de hut, laden de fietsen, vinden alweer de spanband niet en verlaten Grövelsjön. Snif. Het is ondertussen bijna middag. De zon schijnt, er is zo goed als geen wind en de weg gaat 40 km naar beneden. Ik moet bijna niet trappen en Ramon trapt nog veel minder.

We komen in Idre aan tegen 14u met scheurhonger. Uit eten gaan in Zweden is duur maar lunchen is dat helemaal niet. Voor 10€ kan je opscheppen aan een buffet. Slaatje, limonade, koffie en koekjes. Allemaal in de prijs inbegrepen. In Idre vinden we een restaurang met lunchbuffet en eten de buikjes meer dan rond.

Daarna doen we nog een materiaalstop in de vis- en jachtwinkel van Idre. We hebben hangmatten bij en de kinderen willen daar zeer graag in slapen maar de muggen maken dat onmogelijk. Dus kopen we nog 2 muggennetten om rond de hangmatten te spannen. Ik denk even, oh neen, nog bagage, maar het geraakt wonderwel nog makkelijk in de fietszakken gemoffeld en de kiddos zijn zeer happy!

Na de jachtwinkel volgt de supermarkt. De komende 100km komen we geen winkel tegen dus moet er wijs gewinkeld en gepuzzeld worden. Terwijl Bart en de kinderen in de supermarkt zijn herschik ik de fietszakken om ruimte te maken voor spijs en drank. Dat is zo geslaagd dat we nog plaats over hebben en terug de winkel in snellen om bier, nootjes en een sapje. Tijdens het wachten en schikken raak ik aan de praat met een andere fietser. Hij is gisteren vertrokken uit Stockholm en is nu in Idre, 500 km en anderhalve dag verder. Hij rijdt ‘s nachts. Er is geen verkeer en het is ook minder warm. Hij heeft 4 uurtjes geslapen onderweg. Crazy! Yes I am a bit crazy beaamt hij. Maar het idee van ‘s nachts fietsen vind ik wel interessant! Het wordt hier toch niet donker.

Om 16u zijn we terug en route richting Foskros. De weg is prachtig. We volgen een brede rivier en komen bijna geen auto’s tegen. Af en toe dat vliegvissers en rendieren. Dat wel.

We stranden op een soort onbemande lege natuurcamping langs de rivier. Er is alles wat we nodig hebben en nog veel meer. Een hut, bomen, een strandje, droog hout, … En ! Een heerlijke Scandinavian West Coast uit de fietszak.

De rendieren lopen hier gewoon rond onze tent. Een man op quad komt voorbij gereden en vraagt naar onze funny bikes. Hij heeft ons vorige week zien fietsen in Grövelsjön. Hij is herder en tracht ervoor te zorgen dat de kudde rendieren de rivier niet oversteekt. De stroming is te sterk voor de kalfjes. Dus rijdt hij de ganse tijd weg en weer en waakt over de kudde.

‘s Avonds eten we hotdogs met saucijsjes boven een vuurtje gebraden.

22 juni 2021, Grövelsjön

Onze laatste dag in Grövelsjön. Morgen is het weer fietstijd. We rijden nog wat verder langs kleine wegen de bergen in. Ik ben heel benieuwd naar wat er komt en heb er zin in. Vandaag bereiden we ons vertrek voor. Een nieuwe etappe betekent frisse kleren. Er wordt gewassen in de pompbak. Buiten staat een vuile wind en is er regen. We draaien de chauffages volle bak en hangen alles te drogen in onze stuga.

Het schooljaar loopt hier vandaag af. Nanou en Ramon duiken voor de laatste keer dit schooljaar in hun boeken en daarna volgt de grote verbranding van de schoolboeken. De kinderen vinden het de max. En wij ook!

En dan is er nog een surprise voor de kinderen om het einde van het schooljaar te vieren. Ze krijgen een middagje sudderen in de hottub. Hapjes en drankjes inbegrepen.

Er volgt nog een mooie laatste avond. De zon is terug en de lucht knalblauw. Bart en ik wandelen nog eens naar de top van Jakobshojden voor een laatste blik op de kale hoogvlakte. Het pad is ondertussen in een wilde bergrivier veranderd. Het water stroomt gutsend naar beneden.

Eenmaal boven is het landschap ongelooflijk. Wat een zicht en wat een leegte. De stilte is ongewoon. Ze is bijna hoorbaar. Eergisteren stonden we hier ook en zagen we niets. Nu zien we overal rondom ons bergtoppen, kale en groene vlaktes, meren en sneeuwvlakken. Het is adembenemend.

We wandelen terug in de golden hour wanneer alles in een oranje licht baadt.

We hadden hier een prachtige week.