Congee Pedalee

22 juli 2021, Åsbacka

We overtreffen onszelf en zijn om 9:45 klaar voor vertrek en vertrokken. De route gaat over gladde glooiende wegen. De wind is jammer genoeg een beetje gedraaid en waait vol uit het Westen nu. Gedaan met de heerlijke rugwind.

We rijgen de kilometers aaneen tot we afslaan naar een gravel pad. Het eerste stukje is zanderig maar goed te doen, na een kilometer is het gewoon zand en stijl omhoog. Het is een soort trainingsparcours voor paarden met karretjes. We proberen in de sporen van de wielen te blijven en niet weg te schuiven in het zand.

De ochtendkilometers gaan al bij al zeer snel en tegen de lunchstop hebben we 40 km gefietst. We lunchen op een voetbalveldje een beetje van de weg. Er is een aftandse speeltuin en een kraan met drinkwater.

We volgen het grootste deel van de dag dezelfde hoofdweg. Het is warm en er waait een droge wind. Op ons pad doemt een man op die een fietskar voor zich uit duwt. Achter hem wappert een vlag die ik niet onmiddellijk kan thuis wijzen. Hij is Iraniër en wandelt voor de 3de keer van Zweden naar Iran uit protest tegen de Iraanse staat. Hij draagt de oude Iraanse vlag. Hij vloog al 2 keer in de gevangenis maar laat zich niet stoppen. Na deze ontmoeting zitten de kinderen vol vragen over de wereld.

Op dezelfde weg, hetzelfde moment eigenlijk, zien we ook het Zwitsers gezin dat we gisteren ontmoetten. Ze hebben 3 maanden gefietst met hun kinderen en zijn nu met hun auto op de terugweg. Het is een leuk weerzien. We kletsen wat af de laatste dagen.

We rijden uiteindelijk 90 km vandaag en slaan onze tent op bij een Boat Club in Åsbacka. Tip top is dat hier. Ramon geeft het droogtoilet 10 op 10.

21 juli 2021, Strömsbruk

Het is geen fantastische nacht. De E4 raast de ganse nacht door onze tent en het terrein is zo hellend dat iedereen ‘s ochtends aan het voeteinde ligt.

We zijn op tijd uit de tent en op tijd klaar om te vertrekken. Maar dan raken we aan de praat met een Nederlands koppel en een Zwitsers gezin, allemaal fietsers. De Zwitsers fietsten 3 maanden met hun kinderen en hun hond in Zweden. Hun kinderen elk met hun eigen fiets, de hond in een kar. Het is fijn om andere fietsreizigers te ontmoeten. Dat missen we soms een beetje. We vertrekken om 10:45 voor een eerste supervlotte etappe. De wind in de rug en de baan licht glooiend. Vliegen doen we. ‘s Middags eten we in een restaurantje en klinken op de nationale feestdag met frieten, chocoladetaart en pannenkoeken.

Een groot deel van de dag volgen we de Kustvägen. Een mooie gravelroute langs de kust die we delen met naar Zweedse normen veel auto’s. Veel mobilhomes, veel caravans met niet altijd de meest bedreven bestuurders. Er zitten ook beren maar die hebben we gelukkig niet gezien.

Na al die asfalt en propere gravel van de laatste weken krijgen we vandaag ook een sympathiek en zanderig wandelpad. Dat doet deugd!

In de vooravond doen we een supermarktstop in Harmånger en rijden nog een paar kilometer verder naar een schiereilandje naast de weg waar we de tent opzetten. Het terrein is plat, er loopt geen E4, dat wordt lekker maffen straks!

We krijgen nog gezelschap van 3 Zwitserse vriendinnen die een stuk van de Hoga Leden gestapt hebben. We delen de tentplek en het kampvuurtje en hebben een fijne avond.

20 juli 2021, Sundsvall

We moeten vroeger kunnen vertrekken en zetten de wekker. Om 8u is iedereen wakker en ongeveer uit de tent. Een uitstekende prestatie. We ontbijten in de hut met zicht op wrakhout. Bart en ik ruimen geroutineerd op en de kinders slaan met stukken wrakhout naar elkaar. Op een splinter na geraken ze niet gewond. We zijn om 10u klaar om te vertrekken.

De dag begint stevig met een paar stijle klimmetjes en veel tegenwind. We rijden langs stille gravelpaden, de bloemen in de berm kleuren geel en roze, de lupines, mijn vriendinnen, zijn uitgebloeid.

Onze route kronkelt in bochten rond de E4. We rijden alle richtingen uit en eindigen met zalige rugwind in Sundsvall. We slapen op een camping die ongeveer op de E4 ligt. Lekker rustig.

20 juli 2021, Rö

We gaan afzakken naar Stockholm om verder te reizen naar Polen. Vrienden van ons zijn over een dikke week in Stockholm en we willen hen graag zien. Stockholm is nog 600 km fietsen. Dat zijn 8 dagen van 75 km. Slik. Vandaag zijn er veel bergen en is er veel wind. Omdat we de Höga Bron willen vermijden, wegens autosnelweg en geen ruimte om te fietsen, rijden we 20 km en 2 bergen om. We zien hem van ver liggen, het is een schoon ding! We zien hem ook vaak op ons blikje bier staan! Een lekker biertje!

We landen na 75 km in een hut aan een vreemd strandje. Het ligt er vol hout en zaagmeel. In het water, op het strand. Een oude houtzagerij zo blijkt. De zagerij is er al niet meer sinds 1930 maar de overblijfselen zijn er nog steeds. Nanou en Ramon amuseren zich, bouwen een fort met hout voor hun knuffels en vallen dan elkaars fort aan door er met wrakhout naar te gooien.

17 juli 2021,Nörrfallsviken

Ik weet niet hoe we het gedaan hebben maar zonder enig voornemen zitten we om 10:30 in het zadel. We hebben een stevige tocht voor de boeg, 75 km in een grillig landschap. We fietsen van Nåske naar Nörrfallsviken. Het eerste deel van de dag maken we een grote bocht rond de E4, de grootste en drukste autoweg in Zweden. Daar wil je niet zijn met de fiets. We rijden over stille gravelpaden, pittig bergop en bergaf, in de zon tussen kleurige bloemen.

In Docksta houden we een lunchstop. We bakken eikes met spek langs de weg. Het is lekker. Daarna moeten we langs de E4. Er is geen andere optie. Maar wat een aangename verrassing. Er ligt een vers fietspad, het kronkelt soms een beetje naar boven maar het blijft de E4 volgen tot we eraf moeten.

Na de E4 slaan we af naar het schiereiland waar Nörrfallsviken het eindpunt is. Er is veel verkeer, en het blijft stijl op en neer gaan. De Höga Kusten hebben geen hoge bergen maar de klimmetjes zijn wel hevig. Gelukkig komen we af en toe een meer tegen om even af te koelen.

We arriveren rond 18u in Nörrfallsviken en rijden recht naar de camping. Daar staat een rij mobilhomes aan de slagboom aan te schuiven om in te checken. We rijden er voorbij en ook voorbij een rij mensen aan de receptie om in te checken. Wat een horror. We beslissen geen rij te schuiven en naar een restaurant te rijden om eerst iets te drinken en te eten. We zijn hongerig en dorstig. In het restaurant loopt alles helemaal in het honderd. Het duurt een eeuwigheid voor de kinderen hun fish & chips krijgen en Bart en ik onze roze garnalen. Na deze uitspatting rijden we terug naar de camping, checken in en zetten onze tent zo dicht mogelijk bij de zee. De camping is gigantisch en je moet voor alles bijbetalen. Maar er is wel een wasmachine en een sauna op het strand.

14 juli 2021, Trysunda

Vandaag varen we naar het eilandje Trysunda. Om 18u. De haven is een halfuurtje fietsen van ons idyllisch strand. Dat betekent dat we het zeer rustig aan kunnen doen vandaag.

En dat doen we ook. Ik doe een ochtendloopje naar het meer van gisteren. Het is lopen zoals ik het het liefste doe. Huppen tussen dikke boomwortels en platte stenen, stijle klimmetjes in de schaduw van een groen woud. Ik loop rond het meer tot het pad plots stopt en er een granieten muur van 20 meter uit het water rijst. Ik kan klimmen, terugkeren of zwemmen naar de andere kant. Het wordt zwemmen en hoe zalig is dat! In knalhelder water met gigantische bomen op de bodem.

Iedereen geniet van het nietsdoen.

We ruimen ons nest op en staan zeer op tijd in de haven van Köpmanholmen. Er kon geen ticket voor de fietsen geboekt worden. We weten ook niet of ze eigenlijk wel mee kunnen en zijn een uurtje op voorhand om een eventueel B-plan te bedenken. Dat blijkt gelukkig niet nodig. De boot is groot genoeg. De fietsen kunnen aan boord.

Het is een dik halfuur varen naar Trysunda. De zee is rustig en er is een windje. Tegen dat iedereen naar het toilet is geweest zijn we er al. De boot meert aan in een kleine vissershaven. Het binnenvaren is heel mooi, rode vissershuizen, groene bergen in een kleine baai. Het heeft een hoog postkaartgehalte.

We rijden naar een strandje een kilometer van de haven langs een zanderig pad door het bos. Het strand is een pareltje. Gladde rode warme rotsen aan het water, roze bloemen langs het strand, een granieten muur met dennenbomen die het gekrijs van de meeuwen weerkaatst. Hopelijk gaan die straks ook slapen.