Congee Pedalee

over fietsen, reizen en bijzondere ontmoetingen

24 augustus 2021, Gnojno

De ganse nacht regent het op de tent maar bij het ochtendgloren is het droog. Daarmee is alles ook gezegd. Het is fris, grijs en herfstig. Oh neen, daar ben ik nog niet aan toe. Herfst! We merken aan alles dat de zomer op zijn einde loopt. Om 20u is het plots stekedonker. Dus verleggen we ons ritme. Om 9u vertrekken zodat we ten laatste om 17u kunnen stoppen met fietsen. En ook vroeger gaan slapen. Naast het verkorten van de dagen zien we ook dat de ooievaars zijn vertrokken, de nesten zijn leeg en op een enkeling na is hier geen ooievaar meer te bespeuren.

De enkeling
Geen enkeling

We maken een goeie start van de dag en om 9:10 zitten we in het zadel. Ieder zijn pull en regenjas aan. De sandalen verdwijnen terug in de fietszakken en de schoenen gaan aan de voeten. We rijden de ganse ochtend door de bossen. Deze barsten van de paddestoelen. Eén van de dorpen die we passeren, Borowiki, betekent zoveel als Boletegem. Mensen nemen er de trein naar toe om de ganse dag boleten te plukken in het bos en ‘s avonds met een volle emmer terug te keren. Van op de fiets ziet Bart een paar eetbare paddestoelen staan. Van de soort die iedereen hier plukt. We duiken met z’n allen het bos in en vinden er met hopen.

Het is lastig fietsen, het zijn vooral wasborden en zandpadjes deze ochtend. Het zand zuigt en snel gaan we niet vooruit maar het is een mooi pad alweer.

Zand + wasbord
Ramon checkt het wasbord
Typisch huisje met kleurige bloemen

We lunchen in Mielnik en hebben er ondertussen 55km op zitten. Een succes! We eten Poolse keuken in een klein restaurantje. Het smaakt heerlijk na de lange gevulde ochtend. Rond 15u rijden we verder met het idee er nog een 25 km uit te persen en op tijd te stoppen. Na 10 km moeten we met een veerbootje een brede rivier oversteken maar het veer is buiten dienst. Aaargh … we moeten helemaal terug naar Mielnik en daar een veer nemen en een langere weg volgen om terug op onze route te belanden. We hebben geen keuze.

Geen veer
Wachten op de veermannen

En zo rijden we 10 km terug naar Mielnik, wachten daar een half uur tot 2 veermannen uit hun rokerig tuinhuis komen om ons over te zetten en rijden nog eens 15 km om aan de andere kant van het water te belanden als waar we 2,5 uur geleden waren. We slaan er onze tent op en Bart maakt een heerlijk ei à la boschampignon.

De vangst

3 gedachtes over “Het gele goud

  1. Els schreef:

    Amaai wat een dag!

    Geliked door 1 persoon

  2. Hilde schreef:

    Herfst Grietje? Jullie zijn de enigen die een zomer gehad hebben
    Dikke kus,
    Hilde

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Jaha dat is ook waar!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: