Congee Pedalee

over fietsen, reizen en bijzondere ontmoetingen

24-30 december 2021, Barra de la Cruz

We verkassen van het dorp naar een huis op het strand voor onze laatste dagen. Het huis is heel basic, beton, 3 slaapkamers, een buitendouche en keukenhok maar wat een omgeving. Tussen de palmbomen, onze tenen in het zand met enkel de bonkende oceaan voor onze deur. We treffen er David met dochter Manou en vriendin Annahid en Rieke en Timo, een deel van onze Duitse familie van vorige week. Er hangt een goeie vibe in huis. Iedereen doet waar hij zin in heeft. De opties zijn beperkt, er worden spelletjes gespeeld onder de palapa, gekletst, gezwommen, gesurft en gekookt. Wanneer de groenten of het bier op zijn tuctuct er iemand naar het dorp om de voorraden aan te vullen.

Verkassen naar het strand
Een oase!
Visjes recht uit de zee, grillen, versnijden in de ceviche, …
El borracho! Veel te hard gegaan met David op kerstavond. (David ligt nog in zijn bed)

We genieten intens van deze afgelegen plek en van het gezelschap. Vooral de avonden zijn bijzonder. Wanneer het donker wordt op het strand licht het plankton op in de branding en trekt een fluorescerende band over het water. Het strand van Barra de la Cruz is niet alleen bekend om zijn golf maar ook als strand waar veel zeeschildpadden aan land komen om eieren te leggen. Vooral de Laoud is hier aanwezig, een reusachtige zeeschildpad met lederachtig schild. ‘s Ochtends lopen de sporen van de schildpadden als dikke tractorsporen over het zand. Eén avond hebben we geluk en ontmoeten een gigantische Laoud op het strand. We blijven achter haar en gebruiken geen “wit licht” om haar niet te desoriënteren of af te schrikken. Het is ongelooflijk om te zien. De schildpad meet anderhalve meter en lijkt helemaal in trance. Ze legt wel 60 eieren in een diepe put die ze heeft gegraven. De eieren worden onmiddellijk gecollecteerd door iemand van het schildpaddencentrum. We helpen met de eieren opvangen en zijn zwaar onder de indruk door het grote primitieve dier. Instinctief gooit ze de put terug dicht, verbergt haar spoor en zwoegt terug naar de oceaan. De schildpadden leggen hun eieren op hetzelfde strand als waar ze zelf uit het ei zijn gekomen, een wonderlijk gebeuren. Hoe kunnen ze de weg terugvinden? Het heeft met magnetisme te maken en ook met de samenstelling van het zand op het strand. Deze is uniek voor elk strand. Wanneer ze uit het ei komen en door het zand kruipen wordt de blauwdruk van het zand in hun systeem gekalibreerd. Ik vind dat zeer indrukwekkend en ben grote fan van de zeeschildpadden.

Aangespoeld
Schildpadspoor bij zonsopgang
Manou en Ramon, 2 handen op 1 buik

Het dorp beleeft een wilde week. Elke avond is er muziek, vuurwerk en wordt er ergens gefeest. Wij blijven vooral op ons domein en brengen slechts af en toe een bezoek aan de festiviteiten. De rodeo en een avond ten voordele van de plaatselijke fanfare. Veel couleur local en veel bier.

De dagen vliegen voorbij en plots is daar onze laatste dag. Op 29 december genieten we overdag nog van de mooiste baai van Mexico. We gaan kajakken in de vroege ochtend, zien de roggen opspringen uit het water (en een man met emmer een schildpaddennest leegroven) en surfen in de namiddag. Voor onze laatste uren in de Pacifische Oceaan krijgen we het begin van een nieuwe swell, een mooie cleane golf waar we ons ondertussen een beetje op kunnen lanceren.

‘s Avonds – Bart bakt eerst nog frieten voor iedereen – zetten we de terugtocht in. Met de camionette naar Huatulco, de nachtbus naar Oaxaca en van Oaxaca naar Mexico city, Amsterdam, Brussel.

Oaxaca. Geen taxi die onze fietsen kan meevoeren naar de luchthaven maar gered door Alfonso en zijn pick-up.

Het voelt onwezenlijk om het Mexico hoofdstuk en onze reis af te sluiten. Al die maanden van intens samen en buiten leven. Ik denk dat ik dat nog het meeste zal missen. Elke ochtend wakker worden door oceaan of vogelgeluiden en met Bart koffie drinken op een mooie plek in de buitenlucht. De kinderen zien opgaan in een nieuwe omgeving, hun zien groeien in hun omgang met anderen, hun uren zien tekenen, schelpen rapen, zich bezighouden met een prul en een wifi radar ontwikkelen om hun series en films te downloaden. Ik mis het leven samen onderweg nu al, de kleuren van Mexico en het prachtige licht maar ben vooral heel dankbaar voor de 9 maanden met mijn favoriete bubbel.

23 gedachtes over “Barradise 3

  1. wegzijnwij schreef:

    En wij hebben dan weer intens genoten van jullie blog!

    Like

  2. Hilde schreef:

    Zo mooi Grietje 😘
    Wij gaan de berichten missen want ze waren altijd leuk en we genoten mee van jullie fantastische reis.

    Like

  3. Ann schreef:

    Het moet fantastisch geweest zijn! Ik heb er mee van genoten en keek altijd uit naar een nieuw bericht!
    Jullie hebben het toch maar mooi gehad!

    Like

  4. Anna schreef:

    Waw Griet, wat een paradijselijk einde van jullie 9 maanden. Zo intens genoten en zoveel gezien! Ook wij gaan jullie avonturen en vergezichten op de blog missen. Veel liefs en tot gauw in het echt! Anna

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Het was inderdaad een zeer paradijselijk einde, het strand van Barra de la Cruz heeft zich voor eeuwig in ons hart genesteld. Tot snel!

      Like

  5. Maarten schreef:

    wat. een. avontuur… ! en wat gaan wij het missen om jullie verhalen te lezen. Merci, we voelden ons telkens weer een beetje mee op reis!!

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Wij gaan ons avontuur ook missen! Groetjes

      Like

  6. Philip schreef:

    chapeau,
    wat een reis, wat een moed

    Ga je berichten missen, heb ze met veel plezier gelezen,
    al sinds onze ontmoeting, heel lang geleden op de camping Holsteenbron,
    jullie reislust is aanstekelijk, jullie liefde voor de natuur en elkaar is heel mooi,

    Met veel oprechtheid, mijn beste wensen en dat het goed moge gaan met jullie….
    Philip

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Dankjewel Philip, we herinneren de camping als één van onze eerste mooie overnachtingen tijdens onze trip!

      Like

  7. omakrulletjes schreef:

    Hebben jullie ( de achterbuurten van zoon Jan) gevolgd foto s en tekst waren heel mooi

    Like

  8. Doreen schreef:

    Grietje, wat een magische afsluiter van jullie avontuur. Zoveel dank om ons al die maanden mee te laten genieten! Tot gauw!

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Met veel plezier Doreen!

      Like

  9. Daniël en Mieke schreef:

    Ook wij volgden jullie avontuur mee, een mooie ervaring.

    Like

  10. Piet De Rycke schreef:

    De cultuurshock nr ons Belgisch leven zal even pijn doen maar blijf genieten van de enorme rijkdom die jullie hebben opgedaan!
    Thx vr de mooie verslaggeving!

    Like

    1. soireecongee schreef:

      We genieten nog even na tijdens onze quarantaine! En graag gedaan!

      Like

  11. Karen schreef:

    Welkom terug… en wat een mooie herinneringen om mee te dragen! Ik heb ongelooflijk genoten van je verhalen! Dank!

    Like

  12. David Douterlungne schreef:

    Nen mens durft zich al eens nederig te voelen na een week de family-vibe op te surfen met jullie olijke gezelschap. Een week van de natuur leven, kokos openen, verse vis fileren, schilpadden helpen en opstaan voor de zonsopgang. Onze kinders samen in het zand, de cirkel is rond. Ramón, el juguetón con quién me encariñé un montón, Nanou, la chicha creciendo que – sin saber – más cosechará los frutos de este viaje, Griet, vrolijke stabiliteit en bartjen compadre de alma, huesos y corazón.. misschien de volgende keer maken dat er minder rum aanwezig bij ons wederzien. Pretentielose inspiratie vond ik in jullie en koester ik nu in mijn corazón. De tijd was veel te kort maar de swell was fantastisch de dag na jullie vertrek. Iets in mij zegt me dat onze wegen gaan blijven kruisen (alhoewel de frecuentie wel ietsje mag verhogen). Oude vergroeide wortels kan je niet scheiden.
    Jullie hebben een thuis rond een vuur in de Mexicaanse woestijn (of op een surfplank in een brasiliaans eiland, wie weet…). Les abrazo de corazón. Gracias por existir, el mundo es un jugar más bonito con gente como ustedes a dentro.

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Gracias amigo ❤️

      Like

  13. Margo schreef:

    Lieve Griet en co,
    Fantastisch dat jullie alles goed beleefd hebben en van zoveel plekken, mensen en belevenissen hebben genoten. Bedankt om ons via je blog te laten meegenieten.
    Ook jammer voor ons trouwe lezers dat het avontuur gedaan is.
    Ik kijk wel nog uit naar een concluderende epiloog wanneer jullie terug op jullie plooi zijn… komt dat nog ? 😁🙏
    Welkom terug in BE !
    Margo

    Like

    1. soireecongee schreef:

      Jij krijgt de concluderende epiloog live op de volgende nieuwjaarsreceptie!

      Like

Laat een reactie achter op Philip Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: