Congee Pedalee

over fietsen, reizen en bijzondere ontmoetingen

16 oktober 2021

Onze volgende stop is Merida. Daar woont Bart zijn neef Frederik waarmee we hebben afgesproken. Vanuit Valladolid is het 180 km fietsen, 3 etappes van 60 km.

Het plan is om terug vroeg te vertrekken. Dat lukt minder goed dan de vorige keer, toen zaten we om 6:45 al op de fiets. Vandaag is het 7:30 als we de piste in zijn. We hebben wel ontbeten als we vertrekken. Zoet klef wit brood met mierzoete confituur. Geen topontbijt maar je kan er wel een uur of 2 op fietsen. En gelukkig is er ook koffie.

We rijden Valladolid uit in de heerlijke ochtendfriste, passeren langs de burcht, passeren zeer veel honden en diepe plassen. De honden zijn vriendelijk, soms blaffen ze, heel soms loopt er eentje mee, maar meestal reageren ze niet. Ze zien er vaak niet zo gezond en weinig energiek uit. Ze zijn met teveel en er wordt niet echt naar om gekeken, hun vacht ziet er ongezond uit en vaak hebben ze wonden of ontstoken ogen. Er lopen veel campagnes in de dorpen om gratis honden te steriliseren.

Het is een vlotte rit. De weg is niet zo opwindend, rechtdoor, breed, warm maar ze gaat goed vooruit. Een colaatje halverwege in een dorp langs de weg en we kunnen er weer tegenaan.

Tegen 12u zijn we op onze bestemming voor vandaag, Yokdzonot Cenote. Een sympathieke cenote met een restaurantje en plaats om te kamperen. Het water is heerlijk verfrissend, perfect om af te koelen na alweer een tropische etappe.

We eten een hapje in het restaurant en leren de kinderen presidenten. Presidenten is een kaartspel, ik heb het tot in het oneinde gespeeld op kot en heb er mooie hetinneringen aan. Ze zijn verslaafd, het kaartspel gaat overal mee naartoe en elk mogelijk moment wordt er gepresident.

Tussen het presidenten door zetten we de tent op onder een afdakje naast de cenote. Rits en zakken dicht houden schatjes, jullie hebben gezien hoe groot de spinnen hier zijn.

Het is een zalige namiddag. De cenote is de mooiste en goedkoopste die we al bezocht hebben en er is bijna niemand. Het water is knalhelder en 45 meter diep. Het is prachtig snorkelen, de wortels van de bomen hangen als lianen naar beneden en lopen onder water verder. Er zwemmen veel vissen die niet schuw zijn en traag voor je uit zwemmen.

‘s Avonds wandelen we nog even naar het dorp. We eten er super lekker in een klein zijstraatje en kijken nog even naar een minivoetbal tornooitje op het dorpsplein. Wanneer we terugwandelen naar onze tent liggen er gigantische padden op de weg. Nanou schrikt zich een hoedje. Ze dacht dat het hersens waren.

2 gedachtes over “Naar Merida – etappe 1

  1. rudi de geyter schreef:

    Onvergetelijke herinneringen🤙🤙🤙🤙

    Like

  2. Klaas schreef:

    In die Cenote waren we ook! Heerlijk …tot Arvo besloot alles van bovenop de rotsen te bekijken en bijna naar beneden was gedondert om alles goed te kunnen zien en omdat hij besloten had een salamander te volgen . Zijn uitleg waarom hij nog net de laatste ricchel niet verder gegaan was is omdat er hem een boze bij op het laatste moment had aangevallen en hem ook gestoken had. Maar hij was blij want die bij had hem achteruit doen kruipen en heeft hem –volgens hem– echt wel gered!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: